Dziś postanowiliśmy pomimo święta trochę popracować. Szukaliśmy jakiegoś rozwiązania pozwalającego na używanie wanny i prysznica w łazience poddaszowej, oczywiście przy minimalnym budżecie. Znaleźliśmy tylko “parasol” holenderskiej firmy Sealskin, który i tak trzeba było podocinać i powyginać tu i tam.
W międzyczasie Kubuś nabił sobie pierwszego guza, powiem krótko – do twarzy mu 
Celowo piszę maluchów, bo Korcia też śniegu jeszcze nie widziała.
Na początku było zdziwienie, potem (jak się domyślam po zdjęciach, bo mnie przy tym nie było) dzieciątko z wrażenia spać nie chciało 
. Strasznie dużo tego śniegu. Ratunkiem w dotarciu do pracy pozostaje nowo otwarty węzeł autostradowy “Kraków-Wschód”. Tylko do Szarowa jakoś trzeba dojechać…
Ale mimo tego, pięknie jest. Tylko tanich odśnieżarek już nigdzie nie ma…
Żona wrzuciła zdjęcia i kazała “zrobić wpis” ale co tu dużo mówić? Chłopak jaki jest, każdy widzi. Coraz większy, coraz fajniejszy i jak na 4-ro miesięcznego brzdąca, całkiem kontaktowy i kumaty.
p.s. Kasia: Ano podział obowiązków musi być, ja w nocy, Wiki rano (wtedy to ja chrapie jeszcze z godzinkę), ja w ciągu dnia [czasem dziadek], później “babcia kiepska” musi nacieszyć się chłopakiem, wieczór należy znów do Wikiego [a ja robię tysiąc innych bardziej lub mniej potrzebnych rzeczy]..
Testowaliśmy ostatnio nieco już “passe” kamerkę teścia. Po zaaplikowaniu filtrów odszumiających i podkręceniu kolorów, stwierdziliśmy z żonką, że jakość jest wystarczająca i będziemy kręcić filmiki z Kubutkiem
Ostatnio maluszek zamienił swój ulubiony bujak na matę… ale to w sumie zrozumiałe. Chłopaczek odkrył ostatnio swoje stópki :>. Poniżej fragment większego, ponad 20 minutowego filmiku.
